Мэнгелеккэ Кал Син Чулпан Гайнутдинова

Язгы яңгыр белән кайтам
Яннарыңда калырга теләп
Эзләреңне эзләп табам
Йөрәк сина ашкына җылынып

Бозларыңны эретерме
Күңелдә янган учак кабыныр
Сөю барып җитерме соң
Әллә соңга калачак югалмасмы

Мәңгелеккә кал син
Җырларымда эз булып сакланырсың
Югалтмам мин онытмам мин
Янырмын мин ут булып тутынырмын

Сөйләр идең уйларыңны
Сәгатьләр күзәтмичә тын да алмыйча
Сокланып туя алмыйм
Үземне күрәм синдә йөрәгем ачып

Йөрәгем түзмәс минем
Тынлыкны ишетергә салкыннарга
Мин әле дә йөртәм сине
Йөрәгем түрләрендә югалтмаска тырышып

Мәңгелеккә кал син
Җырларымда эз булып искә алынарсың
Югалтмам мин онытмам мин
Янырмын мин ут булып сүнмәс нур булырмын